تأثير متقابل الگوي رفتار اجتماعي ساكنان خانه بر سازمان‌دهي فضاي داخلي آن (مطالعه موردي: خانه‌هاي تك‌واحدي و آپارتمان)

فضايي كه انسان در آن زندگي مي­كند، مكاني است كه بخشي از هويت خويش را در آن شكل مي­دهد. خانه، محيطي براي شكل­گيري فعاليت اجتماعي به‌منظور تأمين نيازهاي وي است. در عصر حاضر الگوي رفتاري كاربران خانه ناديده گرفته مي­شود؛ لذا هدف اصلي اين پژوهش توجه به تأثير متقابل رفتار اجتماعي ساكنان بر سازمان فضايي داخلي خانه است. الگوي رفتار افراد و روابط خانوادگي نيز تغيير كرده و بنابراين سازمان‌دهي فضايي متفاوتي را در آن به وجود مي­آورد. رويكرد اين پژوهش كيفي است. پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي و با روش مطالعه موردي انجام‌شده است. براي دستيابي به اهداف موردنظر پس از بررسي مفاهيمي همچون رفتار اجتماعي، الگوي رفتار، سازمان­دهي داخلي خانه و ارتباط رفتار با آن، رفتار اجتماعي مدنظر مؤثر بر الگوي خانه در نمونه­هاي موردي كه شامل يك نمونه خانه تك­واحدي و يك نمونه آپارتمان واقع در شهر همدان است، موردبررسي قرار مي­گيرد. نتايج پژوهش نشان­دهنده تأثير متقابل الگوي رفتار اجتماعي و سازمان‌دهي فضاهاي داخلي خانه در هر دو نمونه مي­باشد. به نظر مي­رسد كه رفتارهاي مدنظر بر شكل، ابعاد و چيدمان فضاهاي هر دو نمونه تأثير متقابلي داشته است، به‌طوري‌كه در نمونه خانه تك­واحدي شكل خانه و ابعاد آن در محرميت و خوابيدن مؤثرتر است و در آپارتمان مدنظر خوردن تأثير قوي­تري برچيدمان فضاها دارد.