مروري بر روشهاي مديريت پايدار بيمارگرهاي گياهي خاك‌برد

بيماري‌هاي گياهي نقش محدودكننده مهمي در توليد محصولات كشاورزي دارند و مهار آنها با استفاده از آفت‌كش‌ها، نگراني‌هاي جدي در مورد ايمني مواد غذايي و سلامت محيط زيست به وجود مي‌آورد و ضرورت استفاده از ساير روش‌هاي مديريت پايدار بيماري‌ها را دوچندان مي‌سازد. بسياري از بيمارگرهاي گياهي ممكن است آلودگي را روي قسمت‌هاي هوايي گياهان ايجاد كنند اما بخشي از چرخه زندگي خود را در خاك طي نموده و بقاي خود را حفظ نمايند. در اين‌گونه موارد، بخشي از چرخه زندگي بيمارگر گياهي كه در خاك است ممكن است بسيار مهم باشد، حتي اگر ريشه‌ها را آلوده نكند. تك كشت‌هاي پياپي و يا كاشت گونه‌هاي گياهي مشابه با هم در زمين زراعي ثابت، احتمال شيوع بيماري را افزايش مي‌دهد. عمليات مختلف زراعي ازجمله استفاده از گياهان پوششي، تناوب زراعي، كاربرد كمپوست، تقويت مواد آلي خاك، استفاده از بذر و مواد تكثيري سالم و گواهي شده، كشت رقمهاي مقاوم، استفاده از قارچهاي ميكوريز، خاك‌ورزي مناسب و آفتاب­دهي خاك به‌عنوان گزينه‌هاي مناسب مديريت پايدار بيماري‌هاي ناشي از بيمارگرهاي خاك‌برد و حفظ كيفيت و سلامت خاك محسوب مي‌شوند.