بررسي انتقال حرارت ليزر در بافت پوست

Investigation of Laser Heat Transfer in Tissue

امروزه به­ كارگيري ليزر درجراحي و درمان، گسترۀ وسيعي از پژوهش­ هاي محققان و دانشمندان را به­ خود اختصاص داده است. يكي از مهم­ترين خصوصيات رفتاري ليزر به­ هنگام برخورد با بافت، اثرات گرمايي و حرارتي آن مي­باشد. روش بررسي: در اين پژوهش با توسعۀ حل تحليلي و محاسباتي معادلات حاكم بر انتقال حرارت در بافت پوست سر به­ هنگام برخورد باريكۀ ليزر با آن، نتايج قابل ملاحظه­ اي جهت هدايت گرمايي و كنترل دقيق توزيع دما در بافت و اثرات ناشي از آن حاصل گرديد به­ نحوي­كه با حداقل آسيب به بافت­ هاي سالم در مجاورت سلول­ ها وتومورهاي بدخيم، درمان به شكل مؤثر صورت پذيرد. يافته­ ها: پاسخ و نمودار به­ دست­ آمده از تغييرات دما براي عمق لايۀ اپيدرميس و مدت­ زمان تابش، حاكي از اين مطلب مي­ باشد كه باتوجه به پايين بودن سطح گرماي ويژه در بافت پوست سر، به­ كارگيري ليزرهاي با توان بيش از 650 ميلي­وات آسيب حرارتي در بافت سالم را پيش روي خواهد داشت. مدل سه­ بعدي يافته­ شده به­ صراحت نشان مي­ دهد كه با افزايش زمان تابش به­ سرعت در عمقي حدود 100ميكرومتر از لايۀ اپيدرم بيشينۀ جذب حرارت صورت مي­ گيرد و تغيير دما تا حد20 درجۀ كلوين خواهد بود. نتايج نشان مي­ دهد كه با درنظرگرفتن اثرمتابوليسم سلولي، افزايش دما در ناحيۀ اپي­درميس را شاهد خواهيم بود، اما، با استفاده­ از مدل جريان دما در پوست و نيز درنظرگرفتن جريان خون و عوامل موضعي خنك­ كنندۀ هدايتي، همرفتي و تابشي مي­ توان به­ صورت پارامتريك روند افزايش دماي بافت را به­ نحو چشمگيري كند كرد.

This article has no abstract.