نقش استرس اكسيداتيو بر بيولوژي سرطان

Role of Oxidative Stress in Biology of Cancer

راديكال​هاي آزاد اكسيژندار (ROS) و راديكال​هاي آزاد نيتروژندار (RNS)، به​عنوان محصولات جانبي متابوليسم به​طور مداوم در سيستم​هاي بيولوژيكي توليد و منجر به آسيب DNA، پروتئين​ها و ليپيدها مي​شوند. مطالعات اخير حاكي از نقش ROS در واكنش​هاي آنزيمي، انتقال پيام و فعال​شدن عوامل نسخه​برداري هسته​اي مي​باشد. زنجيرۀ انتقال الكترون ميتوكندري، NADPH اكسيداز موجود در غشاء سلول​هاي فاگوسيت​كننده، سيتوكرومP450 مونواكسيژناز شبكۀ آندوپلاسمي، گزانتين اكسيداز، واكنش فنتون و هابر- ويس مسئول توليد ROS در سيستم​هاي سلولي مي​باشند. ROS عملكرد پروتئين​ها را از طريق تنظيم پروتئين​هاي حساس به اكسيداسيون- احيا،، بيان ژن، پروتئين​هاي اتصالي حساس به اكسيداسيون احياء، آنزيم​هاي تغيير-دهندۀ حساس به اكسيداسيون- احياء و تنظيم ترن اور پروتئين تغيير مي​دهد. سلول​هاي سرطاني به​دليل شرايط هيپوكسي، جهش ژن​هاي هسته​اي و ميتوكندريايي، فعال​شدن انكوژن​ها و از​دست​رفتن ژن​هاي سركوبگر تومور، نسبت​به سلول​هاي نرمال ROS بيشتري توليد مي​كنند. در سلول​هاي سرطاني، سطح پايين تا متوسط ROSبراي نمو، تمايز و بقاء سلولي ضروري مي​باشد ولي در سطوح بالا منجر به مرگ سلولي مي​شود. شواهد اخير حاكي از نقش ROS به​عنوان پيام​رسان در تهاجم سلول​هاي توموري، رگزايي و متاستاز مي​باشد. اين مقالۀ مروري بر منابع توليد راديكال​هاي آزاد، پيامدهاي افزايش ROS در سلول​ها و نقش آن در عملكرد سلول​هاي سرطاني تأكيد دارد.

This article has no abstract.