وقتي هنر جراحي با قدرت قلم درمي آميزد و گونه اي خاص از عشق را مي آفريند!

پاندمي بيماري كرونا با تمامي معايبش، خوبي هايي نيز داشت! افرادي را بيشازپيشبه فكر فروبرد؛ عدهاي را به خودشناسي مجاب نمود و ديگري مانند من را به رسيدگي به كارهاي پژوهشي عقب افتاده اش رهنمون ساخت؛ خلاصه هر فردي را به نحوي از زمان در دسترس اش بهره مندكرد! در اين ايام كه به ناچار در حبس خانگي به سر مي بردم، شايد بيش از هر زماني قدر آزادي و رها بودنم را درك كردم؛ در اين ايام خانه نشيني؛ پساز مدتي از سر دلدادگي هميشگي ام به حضرت قلم، ايشان را مجدد براي نگارش دلنوشته اي در دست گرفتم. تصميم گرفتم از خاطرات دانشجويي ام بنويسم؛ خاطراتي كه در هرخلوتي در ذهنم مرور مي شوند؛