بررسي تأثير رابطه اندازه زمين بر شاخص‌هاي مكانيزاسيون كشاورزي با روش رگرسيون در شهرستان قزوين

هدف از تحقيق حاضر بررسي شاخص­هاي مكانيزاسيون، تعداد بهره­برداران، عوامل پراكندگي زمين­هاي كشارزي و تأثير شاخص­هاي مكانيزاسيون در پراكندگي زمين­هاي كشاورزي شهرستان قزوين از سال­هاي 90 تا 94 مي­باشد. در اين تحقيق. با بررسي هر سه شاخص سطح مكانيزاسيون، درجه مكانيزاسيون و ظرفيت مكانيزاسيون مكانيزاسيون در سه بازه زير هكتار، (5-10) هكتار و 10 هكتار به بالا در مورد محصول گندم ديم، جو ديم، عدس ديم و نخود ديم در شهرستان قزوين به اين نتيجه رسيديم كه افزايش شاخص­هاي مكانيزاسيون از سال 90 تا 94 بيشترين تأثير را در تعداد بهره­برداران با زمين­هاي زير 5 هكتار در مورد گندم ديم، جو ديم، نخود ديم و با زمين­هاي بيش از 10 هكتار در مورد عدس ديم داشته است. با استفاده از روش رگرسيون آناليز داده­ها كه از طريق پرسش نامه­ها و جمع آوري اطلاعات از 86 بهره بردار كشاورز مشخص شد كه سه عامل ارث­، افزايش جمعيت و سواد تأثير بيشتري در پراكندگي زمين­هاي كشاورزي شهرستان قزوين دارند.

This Article has no English Abstract