نسبت انسان و جهان در انديشۀ هايدگر

Heidegger on the Relation of Man and World

يكي از مهمترين فيلسوفان اگزيستانسياليست نامدار آلماني در سده بيستم «مارتين هيدگر» است. بنيادي‌ترين پرسش از نگاه هيدگر، پرسش از «هستي» است كه متأسفانه هماره به دليل توجه بيش‌ازحد به هستندگان به‌جاي هستي، مورد غفلت قرار گرفته است؛ ولي اين پرسش تنها از راه بررسي و شناخت تنها پرسشگر هستي، يعني «دازاين» انجام‌شدني است. منظور از دازاين، وجود انضمامي يا «در جهان بودن» است؛ ولي مراد از «جهان» نيز، عالم اشياي فيزيكي يا جهان پيرامون ما نيست، بلكه مراد از آن، دلمشغولي‌ها و دل‌بستگي‌هاي ما است كه برخلاف پندار رايج، نه‌تنها تقابلي با انسان ندارند، بلكه ذاتاً آن روي سكۀ وجود آدمي و درنتيجه از وجود وي جداناپذير هستند.

Martin Heidegger, the famous German philosopher of the twentieth century, is one of the most important existence philosophers. For Heidegger, the most fundamental question is the question of "existence," which, unfortunately, has always been overlooked due to the much attention to beings instead of existence. But this question can find its answer only by examining and recognizing the only questioner of the existence, Dasein. Dasein means the concrete existence or "being-in-the-world." What is meant by the "world" is not the world of physical objects or the world around us, but it refers to our preoccupations and interests, which, contrary to what commonly believed, not only are not in opposition to man, but constitute inherently the other side of the coin of human existence and consequently, they are inseparable from him.