بررسي جامعه‌شناختي خشونت عليه زنان در داستان هجرت سليمان « با تأكيد بر هويت زنان»

در داستان­ هاي معاصر با وجود تحولات تازه، ردپاي مردسالاري و زنان گرفتار خشونت، به وضوح ديده مي­شود. از سوي ديگر شكل­ گيري هويت زنان نيز متأثر از تصورات و انتظارات اجتماعي است كه از طريق خانواده، منابع آموزشي، رسانه ­ها و در مجموع سياست­گذاري­ هاي كلان اجتماعي و فرهنگي به افراد انتقال مي ­يابد. مقاله­ ي حاضر به بررسي خشونت و هويت در داستان هجرت سليمان نوشته محمود دولت­آبادي با بهره­ گيري از تئوري­هاي نقد ادبي فمينيستي و نظريات آنتوني گيدنز و ريچارد جنكينز مي­پردازد. تكنيك به كار رفته در اين پژوهش تحليل محتوا است. حاصل مطالعه نشان مي­دهد كه در اين رمان خشونت نقش اساسي دارد و در قالب خشونت­ هاي جسمي، رواني و اقتصادي ظاهر مي­شود و زنان را مغلوب مي­سازد. بيشترين خشونت به كار برده شده در اين داستان مربوط به خشونت جسمي و بعد از آن خشونت رواني و سپس خشونت اقتصادي است. شخصيتي كه در اين داستان بيشترين خشونت بر او اعمال شده شخصيت معصومه همسر سليمان مي ­باشد. از سوي ديگر هجرت سليمان داستاني است كه نه به تأمل و خودانديشي زنان پرداخته و نه زنان در آن به فرديت دست يافته ­اند. در نهايت مي توان نتيجه گرفت كه داستان هجرت سليمان با ساختاري مردسالارانه بيانگر ستم ­هاي جنسيتي، خشونت، سركوب و حقارت زنان است و زنان داستان نيز فرديت و استقلال هويتي چنداني ندارند.