تعريف نشاط و راهكارهاي عملي در ارتقاي نشاط اجتماعي

يكي از چالش هاي فراروي انسان در دنياي امروز، احساس بهزيستي و شادماني است، چرا كه با وجود پيشرفت هاي چشمگير در فناوري و تأمين آسايش انسان، احساس شادماني او افزايش نيافته است. اهميت نشاط در زندگي افراد و در جامعه به اندازه اي است كه رسيدن به نشاط و راه هاي افزايش آن همواره يكي از اهداف زندگي افراد، دستوركار سياست گذاران و حوزه مطالعاتي برخي از علماي علوم اجتماعي بوده است. شادي و نشاط يكي از احساسات ريشه اي مثبت و از ضروري ترين خواسته هاي فطري و نيازهاي رواني انسان است كه نقش تعيين كننده اي در تامين سلامت فرد و جامعه داشته و از آنجا كه شادي همواره با خرسندي، خوش بيني و اميد و اعتماد همراه است، مي تواند نقش مهمي در فرآيند سرعت بخشيدن به توسعه جامعه داشته باشد. امروزه نشاط اجتماعي از مؤلفه هاي رفاه اجتماعي به شمار مي رود و بيش از مداخلات پزشكي و رواني به عوامل اجتماعي و اقتصادي وابسته بوده و در عين حال يكي از مفاهيم محوري توسعه پايدار است. از سال 2000 در سازمان ملل براي تعيين توسعه يافتگي كشورها متغيرهاي نشاط، اميد به آينده، خشنودي و رضايتمندي افراد جامعه نيز به عنوان يك متغيركليدي وارد محاسبات شده است. به اين شكل كه اگر مردم يك جامعه احساس نشاط و رضايت نكنند، نمي توان آن جامعه را توسعه يافته تلقي كرد. دراين مقاله با مفهوم نشاط و راهكارهاي عملي در ارتقاي نشاط اجتماعي آشنا مي شويم.