آزمون وجود اثر كاغذ چسبنده در عوارض توأم با ماليات شهرداري‏ها در ايران

شهرداري‏ها به منظور تأمين مالي خدمات عمومي محلي از چهار شيوه كلي كه شامل اخذ بهاي خدمات محلي، اخذ ماليات‏هاي محلي، عوارض توأم با ماليات و كمك‏هاي دولت مركزي به دولت‏هاي محلي است، استفاده مي‏كنند. در ايران با تصويب قوانيني چون قانون ماليات بر ارزش افزوده، بخش عمده‫اي از درآمد شهرداري‏ها از محل عوارض توأم با ماليات تأمين مي‏شود. توزيع عوارض توأم با ماليات در ايران به‏صورتي است كه ممكن است متضمن نوع خاصي از توهم مالي شود كه به آن اثر كاغذ چسبنده گفته مي‏شود. هدف اين پژوهش بررسي وجود اثر كاغذ چسبنده در عوارض متمركز توأم با ماليات بر ارزش افزوده (موضوع تبصره (2) ماده (39) قانون ماليات بر ارزش افزوده) در شهرهاي ايران، است. براي اين منظور از يك مدل رگرسيون با متغيرهاي موهومي استفاده شده است و ضرايب اثر كاغذ چسبنده براي دسته‏هاي مختلف شهرداري‏ها به‏دست آمده است. مطابق با نتايج، اثر كاغذ چسبنده در عوارض متمركز شهرداري‏ها وجود ندارد. با اين حال، چسبندگي مخارج به استثناي شهرداري كلان شهرها، به نحوي است كه هرچه شهرها بزرگ‏تر مي‏شوند ضريب آنها كاهش مي‏يابد. طبقه ‏بندي JEL: R51، E62، H11