كاركرد معناشناسي حسن و قبح عقلي در غايتمندي افعال الهي مقايسه ديدگاه عدليه و شهيد صدر

هدفمندي افعال خداوند متوقف بر معناشناسي دقيق حسن و قبح عقلي است. متكلمان عدليه، افعال خداوند را هدفمند و در اصطلاح معلل به اغراض ‌مي‌دانند. مهم‌ترين استدلال ايشان براي اثبات اين مدعا، مبتني بر قاعده حسن و قبح عقلي است، اما به تأثير معناشناسي حسن و قبح در صحت اين استدلال توجه نشده‌است. معناشناسي مشهور عدليه، «استحقاق مدح و ذم» است. شهيد صدر به اين معناشناسي اشكال نموده و «ضرورت اخلاقي» را معناي دقيق حسن و قبح مي‌داند. با قرار دادن هر يك از اين معاني در استدلال عدليه و مقايسه كاركرد آن‌ها، اهميت معناشناسي حسن و قبح را در اين مسئله نمايان ساخته و به روش تحليلي اثبات نموده‌ايم كه براي اين استدلال، «ضرورت اخلاقي» معناي دقيق‌تري است.