نگاهي به اقدام هاي زمان بروز بلايا (مدرسه در بحران)

حوادث طبيعي گوناگوني، كشور ايران را تهديد مي كند، تاجايي كه ايران را يكي از حادثه خيزترين كشورهاي جهان مي دانند. هرساله شاهد حوادث و سوانحي هستيم كه خسارات جاني و مالي در مناطق مختلف كشور برجا مي گذارد. اين خسارات علاوه بر تحميل هزينه هاي هنگفت مالي، موجب نگراني و تشويش در سطح جامعه شده و امنيت رواني آن را به مخاطره مي اندازد. از سويي براي ايجاد توسعه پايدار همسو و هماهنگ با ساير برنامه هاي رشد و توسعه در هر جامعه اي، بايد برنامه جامعي براي مديريت مخاطرات و پيشگيري و مقابله با آن طراحي، تدوين و اجرا شود. همچنين اجرايي كردن راهبردهاي آن، مستلزم درك خطر، مشاركت مردم و ارتقاي آگاهي و دانش اقشار مختلف جامعه است. مدرسه به عنوان مكاني كه دانش آموزان زمان زيادي در آن حضور دارند، بايد محيطي ايمن و به دور از تهديد و مخاطرات باشد. به گونه اي كه والدين، با آرامشِ خاطر، فرزندان خود را به مدرسه بسپارند و دانش آموزان به احتمالي به تحصيل و بالندگي بپردازند. اهميت اين قشر از جامعه تا حدي است كه در اصول ده گانه برنامه راهبرد جهاني سازمان ملل متحد براي كاهش سوانح و نيز اهداف هفت گانه چارچوب جديد بين المللي نيز به اين موضوع پرداخته شده و بر ارزيابي ايمني مدارس، تنظيم برنامه هاي درسي و آموزشي در خصوص كاهش خطرپذيري بلايا، ترويج و گنجاندن دانش كاهش مخاطرات و اثرات بلايا در برنامه هاي درسي مدارس در همه سطوح تأكيد شده است.