رابطه استفاده از شبكه‌هاي مجازي با گرايش به رفتارهاي پرخطر در دانش‌آموزان شهرستان مانه و سملقان

فتارهاي پرخطر در بين جوانان يكي از مهم‌ترين مسائل بهداشتي و اجتماعي جوامع كنوني است كه بر فرد، خانواده و جامعه تأثير مي‌گذارد. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه استفاده از شبكه‌هاي مجازي با گرايش به رفتارهاي پرخطر در دانش‌آموزان شهرستان مانه و سملقان است. اين پژوهش در قالب يك طرح توصيفي از نوع همبستگي انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان مانه و سملقان هستند كه در سال تحصيلي 97-96 مشغول به تحصيل مي باشند. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي تعداد 103 دانش‌آموز از سه مدرسه انتخاب گرديد. ابزارهاي پژوهشي شامل؛ پرسشنامه بهزيستي ذهني كي‌يز و ماگيارمو (2003) و پرسشنامه استفاده از شبكه‌هاي مجازي طالبي (1394) مورد استفاده قرار گرفت. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از روش همبستگي پيرسون تجزيه‌وتحليل شد. بر اساس تجزيه و تحليل يافته هاي تحقيق در بخش نتايج؛ فرضيه اصلي تحقيق مبني بر وجود رابطه معنادار بين ميزان استفاده از شبكه‌هاي مجازي با گرايش به رفتارهاي پرخطر دانش‌آموزان(مؤلفه‌هاي بهزيستي هيجاني، بهزيستي روانشناختي و بهزيستي اجتماعي) تأييد شد. لذا پيشنهاد مي‌شود در رابطه با پيشگيري از مشكلات رواني و ارتقاء سلامت نوجوانان، نحوه استفاده از شبكه‌هاي مجازي توسط خانواده و نهادهاي فرهنگي و آموزشي كارگاه‌هاي آموزشي برگزار شود و اطلاع‌رساني كافي براي كاهش آسيب‌هاي اجتماعي انجام گيرد.