تبيين شيوه‌هاي ارتقاي فرهنگ خودپايي حفاظتي كاركنان فرماندهي مرزباني استان كردستان

زمينه و هدف: اهميت و جايگاه فرهنگ خودپايي به منظور حفظ و صيانت كاركنان فرماندهي مرزباني استان كردستان و در واقع حفظ و صيانت از حكومت اسلامي، از دلايل اصلي و عقلي خودپايي است. مسئله‌اي كه ذهن مسئولان سازماني را درگير نموده اين است كه چگونه مي‌توان نيروهاي سازمان را از هرگونه آسيب در مقابل تهديد‌ها، آسيب‌ها، مسائل و چالش‌هاي مختلف مصون نگه‌داشت. در اين تحقيق، هدف محقق تبيين شيوه‌هاي ارتقاي فرهنگ خودپايي حفاظتي كاركنان فرماندهي مرزباني استان كردستان است و به منظور ارائه راه‌كارهايي به مسئولان مرزباني استان انجام گرفته است. روش‌شناسي: در اين تحقيق براي گردآوري اطلاعات از مطالعه كتابخانه‌اي و اسنادي بهره‌گيري شده و روش پژوهش در اين تحقيق شيوه داده‌بنياد بوده كه براي بومي‌سازي و گردآوري داده‌ها، انجام مصاحبه‌هاي عميق با خبرگان فرماندهي مرزباني استان كردستان صورت پذيرفته كه خبرگان شامل فرماندهان، كاركنان و... بوده است و انتخاب نمونه مورد مطالعه با استفاده از روش نمونه‌گيري قضاوتي تا رسيدن به اشباع اطلاعاتي انجام شده كه در نهايت با بهره‌گيري از روش كدبندي داده‌ها از روش تجزيه و تحليل تم استفاده شده است. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: با استخراج و تجزيه و تحليل نتايج مصاحبه‌ها، به اين نتيجه دست يافته كه خودپايي زماني اثر‌بخش خواهد بود كه آحاد كاركنان دلايل اهميت آن و جايگاه اين موضوع را به طور كامل درك نمايند و آموزش‌هاي سازماني بايد به سمتي برود كه اقناع قلبي و دروني براي پرهيز از جرائم در كاركنان وجود داشته باشد و كاركنان به قوانين سازماني، مسئولان و ارگان‌هاي نظارتي، اعتماد و اعتقاد راسخ داشته باشند.