اميد اجتماعي مسئله اين است

بدون عنوان

«اميد» احساس يا حالتي توأم با انتظار بهبود وضعيت و توانمندي براي ايجاد تغييرات مطلوب است. از چنين منظري «اميد» با بريدن از «گذشته» و تلاش براي تغيير «وضع موجود»، معطوف به «آينده» و تلاش در جهت ايجاد «وضع مطلوب» است. اميد موتور زندگي اجتماعي است. چرا كه به‌قول ارنست بلوخ: «اندوهناك‌ترين مسئله بشر نه فقدان امنيت، بلكه از دست‌دادن قدرت تخيل براي تغيير امور است.» از همين رو، اميد يكي از بنيان‌هاي آموزه‌هاي ديني است، و «موعودگرايي» يكي از صورت‌هاي اميد اجتماعي است كه در طول تاريخ جوامع مختلف وجود داشته و به پيدايش شكل‌هاي مختلفي از انديشه آرمان‌شهر منجر شده است. بسياري از جامعه‌شناسان كلاسيك و متأخر نقطه كانوني جامعه‌شناسي را اميد به تغيير و اصلاح وضع موجود مي‌دانند. آن‌ها وظيفه جامعه‌شناسي را تنها به توصيف امر موجود و واقعيت اجتماعي محدود نمي‌دانند، بلكه اصلاح جامعه، برقراري عدالت و ايجاد جامعه مطلوب را آرمان جامعه‌شناسي تلقي مي‌كنند.

فاقد چكيده