همبستگي اجتماعي از نگاه دوركيم

بدون عنوان

همبستگي اجتماعي از نگاه دوركيم داراي ماهيت، جامعه‌شناختي است. از نظر او، يكي از عناصر عمده تشكيل دهنده يكپارچگي و هم‌بستگي اجتماعي، عمل و روابط متقابل اعضاي گروه با يكديگر است. يعني به موازات تكامل جامعه درجهت تمايز اجتماعي، فرايند كثرت‌گرايي فرهنگي رخ مي‌دهد و رفته رفته هرچه افراد از آزادي عمل بيشتري براي شكل دادن به افكارشان برخوردار مي‌شوند، دامنه فرهنگ مشتركشان كاهش مي‌يابد. دوركيم استدلال مي‌كند، تقسيم كار به‌تدريج پايه اصلي به هم پيوستگي اجتماعي مي‌شود و با گسترش تقسيم كار مردم بيش از پيش به يكديگر وابسته مي‌شوند. او معتقد بود كه در فرايند تقسيم كار است كه جامعه مي‌تواند پيوسته و نهايتاً به آرامش و تعادل دست يابد. چنين جامعه‌اي بهنجار و طبيعي است، زيرا انسجام وثبات دارد.

بدون چكيده