جعبه سفيد و آموزش ديجيتال

بدون عنوان

خلاقيت و نوآوري» ايده مركزي آموزش و يادگيري در مدرسه امروز و آينده است. از ميانه قرن بيستم «حل مسئله» به‌عنوان يك الگو و روش در آموزش مورد تأكيد قرار گرفت. از چنين منظري، حل مسئله سطح عالي يادگيري است و با خلاقيت پيوند تنگاتنگ دارد. اكنون و در جامعه دانش‌بنيان و فضاي ديجيتال، خلاقيت با «تفكر رايانشي»1 معنا پيدا كرده است كه رويكردي نو براي حل مسائل پيچيده جهان امروز به روش الگوريتمي به حساب مي‌آيد. تفكر رايانشي و نوآوري از پيش‌نيازهاي زندگي جديد و بازار كسب و كار محسوب مي‌شود. همچنين «نظريه سازندگي»2 كه هسته اصلي آموزش و يادگيري فعال و پويا در تعليم‌و‌تربيت جهاني است، علاوه بر زايندگي ذهن، بر نقش تجربه در پرورش تفكر خلاق و نوآور به‌عنوان موضوعي كليدي تأكيد مي‌كند. از اين منظر، كودكان و نوجوانان براي رشد ذهني بايد به تجربه كردن روي بياورند و مدارس امروز بايد ميدان مناسبي را براي مهارت‌اندوزي، تجربه و تبادل تجربه‌هاي ‌دانش‌آموزان فراهم كنند.

فاقد چكيده