پيشبيني اختلال پرخوري افراطي بر اساس تروماي دوران كودكي، الكسي تايميا، سبكهاي دفاعي و دشواريهاي تنظيم هيجان در افراد داراي اضافه وزن

مقدمه: پرخوري افراطي به دليل رابطهاش با پيامدهاي روانشناختي و بدني نامطلوب به يك نگراني عمده در زمينه بهداشت عمومي تبديل شده است. هدف پژوهش حاضر پيشبيني پرخوري افراطي براساس دشواري در تنظيم هيجان، الكسي تايميا، سبكهاي دفاعي و تروماي دوران كودكي در افراد داراي اضافه وزن بود. روش پژوهش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش حاضر شامل 222 نفر از افراد 54-11 سال داراي شاخص توده بدني بين 24 تا 02 مراجعه كننده به خانههاي سلامت، باشگاههاي ورزشي و مراكز كاهش وزن سطح شهر كرج در سال 1031-1031 بودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه آسيب كودكي برنستاين و مكاران؛ مقياس ناگويي هيجاني تورنتو ساخته بگبي و همكاران؛ پرسشنامه مكانيسمهاي دفاعي آندروز و همكاران؛ پرسشنامه دشواري در تنظيم هيجان گراتز و روئمر و مقياس پرخوري گورمالي و همكاران بود. دادههاي پژوهش با استفاده از روش رگرسيون سلسله مراتبي تحليل شدند. يافتهها: بررسي ضرايب رگرسيون نشان داد از بين مؤلفههاي دشواري تنظيم هيجان، دشواري در انجام رفتار هدفمند )21/2