سياست هاي راهبردي كشورهاي پيشرفته در آموزش دوران اوليه كودكي

مراقبت و آموزش در دوران اوليه كودكي1 (ECE) كه مستلزم توجه خاصي است و شالوده شخصيتي فرد را تشكيل مي‌دهد، جنبه‌ها و ابعاد گوناگون دارد و سنگ‌بناي هر نظام آموزشي است. پژوهش‌هاي جهاني نشان داده كه يكي از دلايل اصلي موفقيت نظام‌هاي آموزشي پيشرفته در سطح جهان، توجه و سرمايه‌گذاري در اين دوره آموزشي است. با تأمل در سياست‌ها و برنامه‌هاي اجرا شده اين كشورها و آشكارسازي استانداردها و شاخص‌هاي كيفيت در آموزش دوره كودكي، اميد است كه اين دوره حساس نيز در كشور ايران ارتقا و بهبود يابد. «سازمان همكاري اقتصادي و توسعه» (OECD)2 كه در زمينه آموزش و مراقبت دوران اوليه كودكي به‌طور گسترده فعاليت مي‌كند، سياست‌هاي راهبردي كشورهاي مترقي را در پنج محور مشخص كرده است