واكاوي اثرات توسعه نامتوازن مرزي در شكل‌گيري قاچاق كالا در استان‌هاي مرزي ايران

عوامل زيادي در گسترش قاچاق كالا در مناطق و استان‌هاي كشور از جمله در استان‌هاي مرزي مؤثر است و با در نظر گرفتن ديدگاه چند عليتي ، توسعه‌نيافتگي نيز مي‌تواند يكي از اين عوامل در ميان زنجيره‌اي از علل تأثيرگذار باشد. هدف اين پژوهش سنجش توسعه‌نيافتگي استان‌هاي مرزي و تأثير آن در قاچاق كالا است. استراتژي پژوهش از نوع استراتژي پس كاوي است كه ساختار يا مكانيسم زيربنايي به وجود آورنده يك توالي منظم را شناسايي مي‌كند. بدين ترتيب كه درحالي‌كه توالي منظمي از قاچاق كالا در مناطق مرزي مشاهده مي‌شود و هيچ شواهد مستقيمي از تأثير توسعه‌نيافتگي مرزنشينان بر اين امر مترتب نيست؛ بازگشت از معلول به علت و درك مكانيسم‌هاي زيربنايي كه تأثير غيرمستقيم بر معلول دارند-به مددِ شواهد و داده‌هاي آماري- راهگشاست. علي‌رغم اينكه تحقيق پيش رو بررسي ِ اجمالي از وضعيت موجود استان‌هاي مرزي در گرايش به قاچاق به‌عنوان يكي از اشكال اقتصاد پنهان است؛ بااين‌حال آمار بالاي بيكاري، درآمدهاي پايين، سرمايه‌گذاري غير مولد و پايين، توليدِ نازل و ناامني در استان‌هاي مرزنشين از جمله عواملي مي‌باشد كه مطابق مدل نظريِ اين پژوهش مي‌توانند گرايش افراد به قاچاق كالا را (در سطح خرد) تبيين كنند. درنهايت با توجه به يافته‌هاي پژوهش پيشنهادات كاربردي در زمينه راهكارهاي توسعه متوازن مناطق و همچنين كنترل قاچاق كالا ارائه شده است

This article has no abstract