بررسي تأثير دينداري بر كاهش گرايش دانش آموزان به مواد مخدر

اعتياد از جمله آسيبهاي اجتماعي است كه تاثيرات نامطلوب فراواني بر خود فرد، خانواده و جامعه مي‌گذارد. يكي از عوامل مهم حمايت كننده فرد در مقابل گرايش به اعتياد، دينداري است. در اين راستا هدف اين تحقيق، بررسي تاثير تأثير دينداري بر كاهش گرايش دانش آموزان به مواد مخدر مي‌باشد. روش تحقيق در اين پژوهش، پيمايشي و ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه مي‌باشد. جامعه آماري مورد مطالعه، دانش آموزان مقطع متوسطه ناحيه 4 شهر تبريز بوده كه از ميان آنها 300 نفر براساس فرمول كوكران و به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب و به پرسشنامه‌هاي محقق ساخته پاسخ گفته اند. نتايج توصيفي تحقيق نشان داد ميانگين گرايش به مواد مخدر پاسخگويان ، 126/58 بوده، كه اين ميانگين كمتر از مقدار متوسط بود، و ميانگين متغير دينداري در بين پاسخگويان بالاتر از حد متوسط بود. همچنين نتايج ضريب همبستگي پيرسون حاكي از رابطه معكوس و شدت همبستگي بالا بين متغيرهاي دينداري با گرايش به مواد مخدر بود، بعبارتي هرچقدر ميانگين دينداري فرد بيشتر بوده ميانگين گرايش فرد به موادمخدر كمتر بوده و بالعكس. در واقع عقايد و باورهاي مذهبي و معنوي به‌ عنوان‌ عوامل حمـايتي يـا حـائلي هسـتند كـه‌ از‌ طريـق دادن‌ اميد‌، قدرت‌، و معنابخشي به زندگي ، فشار‌ رواني زندگي را كـم مـي كـننـد و مانع گرايش به اعتياد‌ مـي‌شـوند‌.

no abstract