عدالت آموزشي به مثابه مهارت آموزي در مناطق عشايري

آموزش و پرورش عشاير كه با نگاهي آرماني و عدالت محور راه اندازي شده، از دو منظر حائز اهميت است: يكي از منظر «عدالت» كه گروهي لازم التوجه و خاص را هدف قرار داده است و ديگري از منظر توجه به يافته هاي علمي» كه برنامه ريزي بايد منطقه اي باشد و ذينفعان خود با در برنامه ريزي ها مشاركت داشته باشند. علاوه بر اين، در طراحي برنامه هاي درسي و آموزشي و نبايد از نيازهاي فراگيرندگان، موضوع هاي - درسي و جامعه هدف غفلت ورزيد. زيرا ايران - كشوري است با تمدن و فرهنگ غني، شامل خرده فرهنگ هايي از اقوام مختلف كه نيازهاي گوناگون دارند و ويژگي هاي اقليمي و فرهنگشان متفاوت است. بنابراين چندفرهنگي حاكم بر جامعه بايد در اولويت طراحي ها قرار گيرد. امروز كه دهه پنجم انقلاب اسلامي و به تعبيري گام دوم انقلاب آغاز شده است و پيشرفت و عدالت از هدف هاي آرماني اين دهه محسوب مي شود. لازم است به حرفه اي شدن نيروي انساني كه سرمايه اصلي هر كشور و پيشران توسعه و عدالت است، توجه ويژه داشته باشيم. در اين مقاله تلاش كرده ام، به ويژگي هاي جامعه عشايري اشاره كنم و نحوه ارائه خدمات آموزشي در اين مناطق را شرح دهم. در نهايت هم با گزارش وضعيت رشته مهارت هاي موجود =ا در مدرسه ها و نتايج اجراي مهارت آموزي در مناطق عشايري، يك چالش سياستگذاري آموزشي را بررسي كنم