رابطه سواد سلامت و گرايش به رفتارهاي پرخطر در دانش آموزان استان خراسان شمالي

توسعه پايدار يك اصل سازمان دهنده براي زندگي انسان است. برخورداري از سلامت يكي از نيازها و حقوق اساسي بشر و زيربناي توسعه پايدار جوامع تلقي مي‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه سواد سلامت و گرايش به رفتارهاي پرخطر در بين دانش آموزان استان خراسان شمالي است. روش مورد استفاده در اين پژوهش روش پيمايش مي باشد. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم استان خراسان شمالي بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي تعداد 364 دانش‌آموز از 8 مدرسه انتخاب گرديد. ابزارهاي پژوهشي شامل؛ پرسشنامه استاندارد سواد سلامت و گرايش به رفتارهاي پرخطر مي باشد. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون غيرخطي تجزيه‌ و تحليل شد. پايايي پرسشنامه‌ها به ترتيب 0/92 و 0/87 به دست آمد. نتايج نشان داد كه بين سواد سلامت با گرايش به رفتارهاي پرخطر (مؤلفه‌هاي بهزيستي هيجاني، بهزيستي روانشناختي و بهزيستي اجتماعي) رابطه معناداري وجود دارد. لذا پيشنهاد مي‌شود در رابطه با پيشگيري از مشكلات رواني و ارتقاء سلامت نوجوانان، دوره ها، كارگاه ها و بسته‌هاي آموزشى سلامت به‌ عنوان يكى از عوامل افزايش اطلاعات بهداشتي و سواد سلامت مراقبين سلامت، رابطين بهداشت و دانش‌آموزان برگزار شود و اطلاع‌رساني كافي براي كاهش آسيب‌هاي اجتماعي انجام گيرد.

no abstract