ريسك ورشكستگي شركت‎ها؛ مطالعه مقايسه‎اي

انتخاب بين اطلاعات مبتني بر حسابداري يا اطلاعات مبتني بر بازار براي پيش‎بيني ورشكستگي شركت‎ها از مباحث مطرح در تحقيقات حسابداري مالي است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي هر كدام از مدل‎هاي مبتني بر اطلاعات حسابداري و مبتني بر اطلاعات بازار و همچنين مدل تركيبي حاصل از آنها است؛ از آنجايي كه بارگذاري اطلاعات مي‎تواند عامل مؤثري بر استفاده از هر كدام از رويكردهاي پيش‎بيني ورشكستي باشد، در اين پژوهش رابطه عوامل موثر بر بارگذاري اطلاعات (اندازه شركت، حجم معاملات سهام شركت، اقلام تعهدي اختياري حسابداري، عدم تقارن اطلاعات و بحران) با هركدام از رويكردهاي ورشكستگي بررسي شده است. جامعه آماري تحقيق شامل شركت‎هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و قلمرو زماني آن سال‌هاي 1388 تا 1397 مي‌باشد كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند تعداد 95 شركت انتخاب شدند. براي بررسي فرضيه‌هاي تحقيق از نرم‌افزار EVIEWS و روش رگرسيون لاجيت استفاده شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه هر سه رويكرد در پيش‎بيني ورشكستگي موثر بوده كه در بين آنها رويكرد تلفيقي با بارهاي عاملي از اهميت بالاتري برخوردار مي‎باشد. همچنين نتايج حاصل نشان داد كه از ميان بارهاي عاملي، حجم معاملات و اقلام تعهدي اختياري در پيش‎بيني ورشكستگي شركت‎ها و انتخاب رويكرد مناسب تأثيرگذار هستند.