سياست هاي حفاظت از ساحل و مديريت يكپارچه مناطق ساحلي

Coastal Protection Policiesand Integrated Coastal Zone Management (ICZM) in Indonesia

مسئله حفاظت يكپارچه از سواحل را مي‌توان اساس مديريت مناطق ساحلي قلمداد كرد، كه به مديريت يكپارچه مناطق ساحلي[1] شهرت دارد. تاكنون مطالعات انجام گرفته در قالب سياست‌هاي حفاظتي و مديريت يكپارچه مناطق ساحلي در كشور اندونزي بر پياده‌سازي قوانين و اصول مرتبط با آن تمركز داشته است. اما هدف اين مقاله درون‌يابي سياست‌هاي پياده‌سازي شدة حفاظت از سواحل در اندونزي است. سياست حفاظت از ساحل مربوط به بخش مديريت يكپارچه مناطق ساحلي از طريق بررسي موارد ذيل قابل مطالعه است: 1) نواحي ساحلي اندونزي. 2) خواسته‌هاي سياسي دولت مبني بر نحوه اجراي مسائل محيطي جاري در اندونزي. 3) قابليت و استعداد مؤسسات در مديريت منابع ساحلي. 4) مشاركت عموم مردم در امور مرتبط با مديريت سواحل. هدف اندونزيايي‌ها از مديريت سواحل، تحقق توسعه پايدار است. اما پس از بررسي و مرور عناصر اصلي سياست‌هاي حفاظت از سواحل، بدين نتيجه رسيديم كه پياده‌سازي اين سياست‌ها كمي دشوار است.

The issue of coastal integrated protection can be considered as the base of the management of a coastal zone that known as the integrated coastal zone management (ICZM). Previous studies are based on coastal protection policies and ICZM in Indonesia is focused on implementations of relevant rules and principles. The objective of this paper is to get an insight of the coastal conservation policies implemented in Indonesia. The coastal protection policies related to ICZM is explained by examining the following items: (1) Indonesian coastal areas (2) The government's political demands for the implementation of current environmental issues in Indonesia; (3) Ability and talent of institutions in managing the coastal resources; and (4) the public participation in the coastal management. Indonesian objective of coastal management is to achieve sustainable development. However, after reviewing major elements on coastal protection policies, it turns out that the implementation of these policies are quite difficult.