اطفال و نوجوانان بزهكار

سياست كيفري و رويه نهادهاي مختلف تقنيني، قضايي و اجرايي ايران در ادوار مختلف، حاكي از توجه ويژه به رعايت حقوق اطفال و نوجوانان است. ليكن قوانيني كه سابقاً وجود داشته از ترقي لازم برخوردار نبوده و خلأهايي داشته است كه قانون مجازات اسلامي 1392 و قانون آيين دادرسي كيفري 1392 با اصلاحات آن، درصدد جبران آن‌ها برآمده و بر ضرورت حمايت‌هاي قضايي از اين قشر تأكيد نموده است. براي مثال از نقاط مثبت اين دو قانون جديد التصويب مي‌توان موارد زير را نام برد: اعمال تعليق مجازات و تعويق صدور حكم، تخفيف مجازات، تشكيل مراجع قضايي اختصاصي براي كودكان و نوجوانان، گنجاندن مجازات‌هاي جايگزين حبس، تعديل قرارهاي تأمين كيفري، تعيين دادسراي ويژه نوجوانان، ممنوعيت ضابطان از انجام تحقيقات مقدماتي از اطفال و نوجوانان. اين موارد تنها بخشي از تلاش‌هاي منسجم براي حمايت از حقوق كودكان و نوجوانان بزهكار در كشور است. ازاين‌رو در خصوص ارزيابي حمايت كيفري از اطفال و نوجوانان بزهكار مي‌توان نتيجه گرفت كه تصويب اين دو قانون هرچند ديرهنگام صورت گرفته، اما اعمال آن‌ها در اين دوره زماني امري مثبت و چراغ روشني در جهت حمايت بيش‌ازپيش اين افراد است.