مقايسه تحليلي– تطبيقي مجموعۀ داستاني «كان‌ماكان» ميخائيل نعيمه و «يكي بوديكي نبود» جمال‌زاده

مجموعۀ «كان ماكان» نعيمه در ادبيات داستاني عربي و مجموعۀ «يكي بوديكي نبود» جمال‌زاده در ادبيات فارسي، نقطۀ عزيمت داستان كوتاه عربي و فارسي است كه با تغيير در نوع داستان و پيدايش گونه‌هاي جديد، زبان، شكل و ساختار محتوايي داستان، تازه مي‌شود. نعيمه و جما‌ل‌زاده، پيشرو داستان‌نويسي لبنان و ايران، با پيوند دو تكنيك شرقي و غربي در دو مجموعۀ خود، سبك «داستان كوتاه»را بنا نهادند.در اين نوشتار با مقايسۀ تحليلي و تطبيقي دو مجموعۀ نعيمه و جمال‌زاده به خوانش شكلي، ساختاري،محتوايي، تحليل عناوين دو مجموعه از منظر شكل و محتوا، تطابق و عدم تطابق عنوان و متن پرداخته‌شده است و سبك نگارش نعيمه و جمال‌زاده و وجوه اشتراك و افتراق آن‌ها در دو مجموعه، مورد بررسي قرارگرفته است. شيوۀ پژوهش به صورت كتابخانه‌اي با روش تحليلي و مقايسه‌اي در ادبيات تطبيقي، به مقايسۀ دو مجموعۀ اين دو اديب پرداخته‌شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه نويسندگان، با وجود تفاوت در زبان، شباهت‌هايي در مضمون و اسلوب، نشانه‌شناسي عناوين داشته و با زباني عاميانه به بيان مشكلات جامعه خود پرداخته‌اند و بررسي مقايسه اي درون‌مايه دو مجموعه، منبع معتبري براي شناخت آداب و سنن جامعه و محيط اجتماعي عصر نويسندگان است