بررسي اثربخشي تدريس درس تفكر و پژوهش به شيوه مشاركتي بر تفكر خلاق و مهارت‌هاي خواندن دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي

هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان اثربخشي تدريس درس تفكر و پژوهش به شيوه مشاركتي بر تفكر خلاق و مهارت‌هاي خواندن دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي شهر تبريز بود. روش تحقيق، از لحاظ هدف كاربردي و طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي شهر تبريز در سال تحصيلي 96-1395 بودند كه از اين جامعه به روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله اي تعداد 40 نفر انتخاب شده و در دو گروه آزمايش (تدريس تفكر و پژوهش به شيوه مشاركتي)، 20 نفر و گروه كنترل (تدريس تفكر و پژوهش به شيوه مرسوم) 20 نفر به تصادف قرار گرفتند. براي جمع‌آوري داده‌ها از آزمون تشخيصي سطح خواندن و آزمون تفكر خلاق تورنس (فرم تصويري ب) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش آماري تحليل كواريانس انجام گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه تدريس درس تفكر و پژوهش به شيوه مشاركتي بيشتر از روش هاي مرسوم تدريس بر تفكر خلاق و مهارت‌هاي خواندن دانش‌آموزان تأثير دارد و باعث افزايش تفكر خلاق و مهارت‌هاي خواندن در دانش‌آموزان مي‌شود. بنابراين توجه به درس تفكر و پژوهش در پايه ششم مي‌تواند نقش مهمي در تفكر خلاق و مهارت‌هاي خواندن دانش‌آموزان داشته باشد.