تحليل رابطه بين رهبري اخلاقي با آواي كاركنان با نقش ميانجي هويت سازماني و نقش تعديلي اعتماد سازماني

زمينه: پژوهش‌هاي متعدد نشان داده‌اند كه رهبري اخلاقي مهم‌ترين عامل تداوم حيات و استمرار موفقيت سازمان‌ها است و نقش بسيار مهم و حياتي در رشد، بالندگي و پيشرفت سازمان ايفا مي‌كند. هدف از اين مطالعه تحليل رابطه بين رهبري اخلاقي و آواي كاركنان با توجه به نقش ميانجي هويت‌سازماني و تعديلي اعتماد سازماني در ميان كاركنان بانك سپه استان گلستان است. روش: روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي همبستگي است و جامعۀ آماري آن، كليه كاركنان بانك سپه استان گلستان به تعداد 340 نفرمي باشد و تعداد نمونه نيز بر اساس روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و با استفاده از جدول كرجسي و مورگان،181 نفر برآورد شده است. ابزار گرداوري داده‌ها در اين پژوهش پرسشنامه استاندارد است كه ضريب آلفاي كرونباخ آن‌ بالاي 7/0 بوده است. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش معادلات ساختاري مبتني بر نرم‌افزار پي.ال. اس استفاده‌شده است. يافته‌ها: نتايج حاكي از آن است كه بين رهبري اخلاقي و هويت‌سازماني، بين هويت‌سازماني و آواي كاركنان و بين رهبري اخلاقي و آواي كاركنان رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد و اعتماد سازماني رابطۀ بين هويت‌سازماني و آواي كاركنان را تعديل مي‌كند. نتيجه‌گيري: رهبري اخلاقي از طريق نقش ميانجي هويت‌سازماني با رفتار آوا در ارتباط است. هم‌چنين زماني كه كاركنان اعتماد بالايي به سازمان دارند، هويت‌سازماني رابطۀ قوي‌تري با رفتار آوا دارد.