تغيير در ساختار شيميايي و آب‌گريزكردن چوب پالونيا با رزين فلوئوروكربن

كاربرد گسترده چوب‌هاي اصلاح شيميايي/گرمايي‌شده در مصارف بيروني و محيط‌هاي با رطوبت نسبي و دماي بالا، اهميت استفاده از مونومرهاي فوق آب‌گريز را دوچندان نموده است. در بررسي اثر اصلاح با فلوئوروكربن به‌عنوان اتصال‌دهنده بر ويژگي‌هاي فيزيكي و ساختار شيميايي چوب پالونيا، تيمارگرمايي در دو سطح دمايي 150 و 160 درجه سانتي‌گراد و اصلاح شيميايي با فلوئوروكربن در دو سطح 15 و 25 درصد انجام شد. اصلاح شيميايي/گرمايي سبب مي‌شود كه مونومر و سپس گرما به‌صورت يكنواخت به داخل چوب منتقل‌ شود و با ايجاد تغيير شيميايي در ساختار چوب، آب‌دوستي آن را كم كند. براي اندازه‌گيري آزمون‌ها، نمونه‌ها به گروه‌هاي شاهد، شاهد گرمايي و فلوئوروكربن گرمايي تقسيم‌بندي شدند. تيمار فلوئوروكربن گرمايي سبب اصلاح گروه‌هاي هيدروكسيل و آب‌گريزي نمونه‌ها شد. طيف‌سنجي مادون قرمز حضور فلوئوروكربن و پيوند با بسپارهاي چوب را تأييد كرد. واكنش‌دهي فلوئوروكربن به تغيير ساختار شيميايي، افزايش وزن و حجيم‌شدگي نمونه‌ها انجاميد. ميزان جذب آب و واكشيدگي حجمي نمونه‌هاي فلوئوروكربن گرمايي در مقايسه با نمونه‌هاي شاهد و شاهدگرمايي كمتر بود. بهبود در كارايي آب‌گريزي و اثر ضد واكشيدگي نمونه‌هاي فلوئوروكربن گرمايي نسبت به شاهد گرمايي، ثبات ابعاد را افزايش داد و پوششي فوق آب‌گريز و مقاوم به آبشويي روي ديواره‌ها و داخل حفره‌هاي سلول چوب ايجاد نمود كه علت اين امر به نفوذ بيشتر فلوئوروكربن و كاهش تخلخل چوب نسبت داده‌شد.