تعيين بيشترين ميزان فعاليت مجاز چشمۀ ميله‌اي كبالت‌ـ60 براي وجه‌هاي كاربردي مختلف در داخل اتاقك سربي

محصورسازي چشمه‌هاي تابش يكي از مهمترين روش‌هاي كنترل خطرات بهداشت محيط براي جلوگيري از آسيب‌‌‌رساني به انسآن‌هاست. معمولاً از اتاقك سربي با ديوارهايي از آجر سربي براي محصورسازي چشمه‌هاي داراي خطر پرتوزايي متوسط و كم استفاده مي‌شود. در اين پژوهش، بيشترين ميزان فعاليت‌ مجاز چشمۀ ميله‌اي كبالت‌ـ60 به دو روش تحليلي و مونت‌كارلويي با استفاده از كد شبيه‌ساز MCNPX، طوري محاسبه شد كه كار با اين ميزان از فعاليت در داخل يك اتاقك سربي با ديوار‌هايي از آجرهاي سربي استاندارد به ضخامت 5 سانتي‌متر، توانست استانداردهاي پذيرفته‌شده بين‌المللي براي كار با اتاقك سربي در نواحي محصورشده را برآورده كند. اختلاف بين نتايج روش تحليلي و مونت‌كارلو به طور ميانگين كمتر از 16 درصد به دست آمد. نتايج نشان داد كه براي كار در وجه‌هاي كاربردي پرتودهي/ذخيره و نمونه‌گذاري/نمونه‌برداري و همينطور انتقال، بايد ميزان فعاليت چشمه در روش تحليلي به ترتيب از 5.61 و 48.25 ميلي‌كوري و در روش مونت‌كارلو از 6.67 و 56.36 ميلي‌كوري كمتر باشد. اين روش تحليلي با تقريب نسبتاً خوبي داده‌هاي حاصل از كد قدرتمند MCNPX را توليد كرد.