ناسيوناليسم، قوميت و قوم‌گرايي (مطالعه موردي شهر بجنورد)

در اين مقاله رابطه ناسيوناليسم (باستاني، مدني و مذهبي) با متغيرهاي قوميت و قوم گرايي در ميان گروه هاي قومي (تات، ترك، تركمن، فارس و كرد) ساكن در شهر بجنورد مورد بررسي قرار گرفت. براي انجام پيمايش و توزيع پرسشنامه نمونه اي به حجم پانصد نفر به شيوه نامتناسب از ميان مردان و زنان هيجده سال به بالاي ساكن شهر بجنورد انتخاب شد. نتايج نشان داد؛ از ميان متغيرهاي مورد آزمون تنها دو متغير مذهب و فاصله نسلي با ناسيوناليسم باستاني رابطه معنادار دارد و ساير متغيرها رابطه معناداري ندارند. همچنين از ميان متغيرهاي مورد آزمون فقط رابطه ميان دو متغير فاصله نسلي و سطح تحصيلات با ناسيوناليسم مذهبي معنادار است. ناسيوناليسم مدني با هيچ كدام از متغيرهاي مورد آزمون رابطه معناداري ندارد. رابطه بين قوميت، پايگاه اجتماعي اقتصادي، سطح تحصيلات و جنس نيز معنادار بود و ساير متغيرهاي مورد نظر رابطه معناداري با قوم گرايي نداشتند. در پايان مي توان گفت گرايش به ناسيوناليسم مدني اولويت اول و غالب مردم شهر بجنورد است و سپس ناسيوناليسم باستاني و ناسيوناليسم مذهبي در اولويت‌هاي بعدي آنها قرار دارند. همچنين رابطه ضعيف و مثبتي بين قوم گرايي و گرايش هاي سه‌گانه ناسيوناليسم ايراني وجود دارد.