تأثير بازي خودانگيخته در طبيعت بر رفتار بازي و شادي كودكان پيش‌دبستاني

هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير بازي خودانگيخته در طبيعت بر رفتار بازي و شادي كودكان پيش‌دبستاني بود.بدين منظور 45 كودك 64 سالۀ تبريز به عنوان نمونه آماري به روش نمونه‌گيري هدفمند در سه گروه فضاي باز ، فضاي سرپوشيده و كنترل انتخاب شدند. رفتار بازي و شادي كودكان به ترتيب با استفاده از پرسش‌نامه مقياس رفتار كودكان پيش‌دبستاني در بازي و پرسش‌نامه شادكامي آكسفورد به‌صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گيري شد. نتايج تحليل واريانس مركب نشان داد كه فعاليت در فضاي باز بين پيش و پس آزمون بر رفتار بازي و شادي كودكان تأثير معناداري داشته به‌طوري كه 71% از تغييرات در رفتار بازي و 98% از تغييرات در شادي كودكان تحت تأثير فعاليت آن‌ها در فضاي باز طبيعي بود درحالي‌كه فعاليت در فضاي سرپوشيده در رفتار بازي و شادي كودكان تأثير معناداري نداشت. نتايج با توجه به نظريات زيست بوم شناختي برون فنبرنر و شناختي پياژه بحث شدند.