پراكندگي و توزيع ژئوشيميايي عناصر كمياب و كانساري در كانسار رگه‌ اي چاه‌ مسي، شمال شهربابك

كانسار رگه‌اي چندفلزي چاه‌‌مسي در كمربند مس كرمان و مجموعه ماگمايي اروميه‌دختر واقع‌شده است. در اين محدوده، سنگ‌هاي ميزبان شامل سنگ‌هاي آتشفشاني و آذرآواري است كه به‌ شدت تحت‌تأثير دگرساني گرمابي پروپيليتيك با چيرگي كربنات‌كلريت قرار گرفته‌اند. كاني‌هاي پيريت، كالكوپيريت، گالن و اسفالريت، سولفيدهاي اصلي در ذخيره چاه‌مسي هستند كه با دگرساني سيليسي و رسي همراه مي‌شوند. همچنين در بخش سوپرژن و زون اكسيدان، كالكوسيت، مالاكيت، كووليت، آزوريت و اكسيدها و هيدروكسيدهاي آهن ديده مي‌شود. در بررسي ضرايب همبستگي عناصر به روش پيرسون، بيشترين ميزان ضريب همبستگي مربوط به عناصر PbZn و AgAu با ميزان بيشتر از 7/0 است و در درجه بعدي اهميت زوج عناصر CuAg، CuFe، CuAu و FeAg با ميزان ضريب همبستگي بيشتر از 6/0 قرار مي‌گيرند؛ در‌حالي‌كه همبستگي عنصر Mo با ديگر عناصر ضعيف است. تحليل خوشه‌اي نيز نتايج مشابهي به‌دست مي‌دهد. به‎نظر مي رسد، فراواني رگه ‌هاي حاوي كانه ‌زايي عناصر فلزي سرب، روي و طلا اغلب در ترازهاي سطحي‌ تر رخ‌داده است؛ درحالي‌كه رگه‌ هاي حاوي كانه ‌زايي مس و نقره، علاوه‌بر ترازهاي سطحي، در ترازهاي عمقي ‌تر نيز داراي تمركزهاي قابل‌توجهي هستند. اين يافته‌ها بيانگر احتمال وجود عيار‌هاي قابل‌قبول در عمق بيشتر كانسار چاه‌مسي و در نتيجه الزام ادامه عمليات حفاري است. عيار بالاي عنصر موليبدن در ترازهاي سطحي به نظر مي‌تواند به‌علت هم‌پوشاني هاله‌هاي ژئوشيميايي اوليه رگه‌هاي مختلف و يا تأثير ميزان پيريت، درجه pH و درجه قليائيت سيال بوده باشد.