نسبت ويژگي هاي فرمي و سبكي نگارش ويتگنشتاين و فلسفه ورزي وي

سبك و فرم نوشتاري ويتگنشتاين در ادبيات فلسفي معاصر منحصر به فرد است. متفكران در خصوص نقش فرم و سبك نوشتار در آثار ويتگنشتاين مواضع متفاوتي اتخاذ نموده اند. برخي سبك و فرم را عنصري زيباشناسانه قلمداد مي كنند كه استدلالات متن را ضعيف مي كند و در مقابل برخي ديگر باور دارند وي از گزينه‌هاي سبكي و فرمي مختلف آگاه بوده است و انتخاب سبك و فرم خاص خود را با توجه به امكانات و محدوديت‌هاي فلسفه ورزي‌اش و امكانات منحصر به‌فرد سبك و فرم انتخابي انجام داده است. هدف از اين نوشتار بررسي نسبت فلسفه‌ورزي و فرم ادبي آثار ويتگنشتاين است. در اين راستا امكانات و محدوديت‌هاي سبك و فرم نوشتاري ويتگنشتاين بررسي مي‌شود. اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و متون ويتگنشتاين انجام گرفته است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه نزد ويتگنشتاين جنبه ادبي نوشته‌هاي فلسفي تصادفي و تزييني نيستند. نتايج اين پژوهش همچنين نشان از آگاهي اين فيلسوف نسبت به امكانات و محدوديت هاي فرم نوشتار دارد. به علاوه بررسي عناصر سبكي و فرمي ويتگنشتاين در كنار محتواي فلسفي آثار وي نشان از امتزاج و در هم‌تنيدگي اين دو در جهت دستيابي به اهداف فلسفه‌ورزي او دارد.