اولويت بندي عامل هاي مؤثر بر وقوع زمين لغزش و پهنه بندي حساسيت آن در آبخيز چريك آباد اروميه با استفاده از مدل آنتروپي شانون

زمين لغزش ها يكي از رخدادهاي طبيعي و برخي انسان ساخت هستند. ايجاد يك راهبرد براي كاهش زيان هاي ناشي از زمين لغزش ها در جهت حفظ منابع طبيعي و انساني، امري ضروري محسوب مي شود. هدف از اين تحقيق، اولويت بندي عامل هاي مؤثّر بر زمين لغزش ها با استفاده از مدل آنتروپي شانون و روش GIS مي باشد. براي اين منظور، با استفاده از بازديد هاي ميداني و تصاوير گوگل ارث تعداد 90 نقطه لغزشي در آبخيز چريك آباد اروميه شناسايي شد. لايه هاي بارش، ارتفاع، درصد شيب، جهت شيب، سنگ شناسي ، كاربري اراضي، شاخص پوشش گياهي تفاضلي بهنجار شده (NDVI) و عناصر خطي مانند فاصله از آبراهه، فاصله از گسل، فاصله از جاده و فاصله از روستا به عنوان عامل هاي مؤثّر بر وقوع زمين لغزش به كار گرفته شده و نقشه پراكنش زمين لغزش ها در محيط سامانه اطلاعات جغرافيايي تهيه و رقومي گرديد. اولويت بندي عامل هاي مؤثّر با استفاده از روش آماري آنتروپي شانون نشان داد كه به ترتيب لايه هاي كاربري اراضي، فاصله از آبراهه و فاصله از گسل بيش ترين تأثير را بر وقوع زمين لغزش ها داشته و كم ترين تأثير مربوط به لايه هاي فاصله از روستا، فاصله از جاده مي باشد. هم چنين پهنه بندي حساسيت زمين لغزش با مدل مذكور و ارزيابي دقت آن با استفاده منحني عملكرد نسبي سامانه (ROC) و با سطح زير منحني (AUC)  برابر با 0/897 بيان گر دقت خيلي خوب مدل براي منطقه بوده است. با توجه به اينكه حدود 32 درصد از آبخيز در مناطقي با حساسيت زياد و خيلي زياد قرار گرفته است، پيشنهاد مي شود جهت كاهش نسبي خطر لغزش در آنجا، از تغيير كاربري در مناطق مستعد زمين لغزش اجتناب گردد.