پيش‌بيني وابستگي به نيكوتين بر اساس افسردگي، اضطراب و تنيدگي؛ بررسي اثر تعديلي ابعاد شخصيت

زمينه: مطالعات متعددي به پيش بيني افسردگي، اضطراب ، تنيدگي و بررسي ابعاد شخصيت در افراد وابسته به مواد پرداخته اند. اما پيش‌بيني وابستگي به نيكوتين بر اساس افسردگي، اضطراب و تنيدگي؛ بررسي اثر تعديلي ابعاد شخصيت مغفول مانده است. هدف: تبيين وابستگي به نيكوتين بر اساس نقش اضطراب، افسردگي و تنيدگي، و ارزيابي اثر تعديلي ابعاد شخصيت بود. روش: پژوهش از نوع توصيفي ـ مقطعي بود. جامعه آماري شامل دانشجويان پسر دانشگاه تهران در سال 1398 بود كه از ميان آنان، ۲۰۰ نفر به صورت در دسترس به عنوان انتخاب شده و در دو گروه سيگاري و غيرسيگاري مورد بررسي قرار گرفتند. ابزارهاي سنجش، عبارت بودند از: مقياس نشانگان وابستگي به نيكوتين (NDSS)(شيفمن و همكارا، 2004)، پرسشنامه افسردگي، اضطراب و تنيدگي (DASS21)(لاويبوند، 1995) و پرسشنامه سرشت و منش كلونينجر TCI56))(كلونينجر، 1987). داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيري و تحليل رگرسيون لجستيك بررسي شدند. يافته‌ها: اثر ميانجي ابعاد شخصيت معنادار بود (P 0.001). تفاوت تنيدگي بين دو گروه، با مؤلفه‌هاي شخصيتي خودهدايت‌مندي، پشتكار و آسيب‌گريزي تعديل مي‌شود، و تفاوت افسردگي، با خودهدايت‌مندي و پاداش‌وابستگي؛ و تفاوت اضطراب با خودهدايت‌مندي نيز معنادار بود (P 0.001). نتيجه‌گيري:‌ كساني‌كه داراي ابعاد شخصيتي خودهدايت‌مندي پايين، پشتكار و آسيب‌گريزي بالا هستند، بيش از ديگران به مصرف سيگار گرايش و وابستگي پيدا مي‌كنند.