مطالعه كيفي: تدوين مدل طلاق در شرايط اجتماعي و فرهنگي شهر تهران

زمينه: طلاق پديده‌اي است كه در جوامع امروزي با سرعت زياد در حال افزايش است و آثار و پيامدهاي عميق اقتصادي، اجتماعي، روانشناختي بسياري بر مردان و زنان مطلقه دارد. اما مسئله اصلي اينست، كه مطالعه كيفي كه به تدوين مدل طلاق در شرايط فرهنگي و اجتماعي شهر تهران بپردازد تاكنون مغفول واقع شده است. هدف: تدوين مدل طلاق در شرايط فرهنگي و اجتماعي شهر تهران بود. روش: پژوهش از نوع كيفي بر اساس روش داده بنياد بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه مردان و زنان طلاق گرفته مراجعه كننده به بهزيستي در منطقه 10 شهر تهران بود. تعداد 15 فرد مطلقه از طريق روش نمونه گيري در دسترس و با مصاحبه نيمه ‌ساختار‌يافته به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار عبارتند از: مصاحبه نيمه‌ ساختار‌يافته. براي تحليل داده‌ها از روش استراس و كوربين (1998) استفاده شد. يافته ها: 620 كد استخراج شد كه 553 كد مربوط به بعد از ازدواج و 67 كد مربوط به قبل از ازدواج بود. بعد از ازدواج ابعاد فرهنگي و اجتماعي، اقتصادي، روانشناختي و در قبل از ازدواج ابعاد سن، عوامل روانشناختي مطرح شدند. نتيجه گيري: شاخص هاي موجود در هر يك از مؤلفه‌هاي طبقات فوق به صورت زنجيري و به همراه مقولات ديگر مي تواند به صورت علي، زمينه ساز و يا مداخله گر منجر به طلاق رسمي گردد.