تحليل فرايند تعليق به واسطۀ رمزگان هرمنوتيكي– معمايي در روايت پيش رونده (مطالعۀ موردي روايت پليسي جنايي)

در نگاهي كلي، ‌روايت ها به دو دسته پيش رونده (در حال حركت) و ايستا (ثابت) تقسيم مي‌شوند. روايت هاي پيش رونده، متون زبان بنيادِ تعليق واري هستند كه ابزارهاي روايي مختلفي باعث ايجاد انتظار و كشش روايت در آن‌ها مي شود. يكي از نمونه‌روايت هاي پيش رونده رمان پليسي است كه هماهنگي و يك‌پارچگي ميان عناصر شكل دهنده متن معيار مناسبي براي فهم و لذت مخاطب است و مراد از يك‌پارچگي، استفاده از الگوهايي خوانا و طبيعي براي آشناسازي آن نزد مخاطب است. بر همين اساس، در اين جستار تلاش شده است ضمن واكاوي سازه‌هاي روايي دو گونه روايت (پيش رونده و ايستا) به مطالعۀ زيربناي عنصر تعليق در رمان پليسي پرداخته شود. براي اعتبار علمي يافته ها، نظريۀ رمزگان هرمنوتيكي رولان بارت اساس تحليل قرار گرفت و با ردگيري رمزگان هرمنوتيكي ـ معمايي در رمان پليسي با بررسي نمونه موردي چند اثر، فرايند شكل‌گيري، انسجام و معناسازي طرح در اين گونه روايت بررسي شد. نتايج پژوهش نشان داد ساختار تعليق منحصراً در رمان پليسي متشكل از انسجام عناصر روايي ـ معنايي (رمزگان روايي) شامل «بازشناسي معما»، «پراكندن سرنخ‌ها»، «به‌تأخير انداختن پاسخ»، «ارائه راهنمايي‌هاي دروغين» و «بازنمايي حقيقت» است.