چهره سيستان در آينه باورها و اساطير زرتشتي

در متون ديني ايران باستان و به ويژه در ادبيات زرتشتي، ديار سيستان اهميت شاياني يافته و بارها از اين منطقه و مكان‌هاي اساطيري، تاريخي، جغرافيايي و يا افراد مرتبط با آن سخن به ميان رفته است. با عنايت به اهميت اين موضوع و نبود پژوهشي جامع در اين باره، در مقاله حاضر با روشي توصيفي ـ تحليلي، رد پاهاي ديني و اساطيري سرزمين سيستان در دين زرتشتي بررسي مي‌شود. نتايج به دست آمده از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه اين خطّه با سكاها و كيانيان در ارتباط بوده و از آنجا كه زادگاه پيام‌آور دين زرتشتي است، مهد گسترش و تبليغ اين دين و محل ظهور منجيان پايان جهان نيز بوده است؛ همچنين به دليل جاي‌دادن چندين آتشكده، دريا، رود و كوه مقدس در خود، به عنوان سرزمين ظهور منجيان موعود در اين دين، از جايگاه والايي برخوردار است. يادكرد فراوان و گوناگون سيستان در متون زرتشتي، مي‌تواند بازتاب سيماي ديني و اساطيري اين سرزمين در اين دين باستاني باشد.