جايگاه توبه در سقوط جرايم عليه امنيت ملي از منظر فقهي و حقوقي

توبه يكي از اسباب شرعي تخفيف يا سقوط مجازات و از تأسيسات فقه اسلامي است و قرآن درآيات متعددي انسان‌ها را به توبه تشويق و توابين را با مطهرين برابر قرار داده است و مي‌فرمايد: «ان الله يحب التوابين والمتطهرين» همچنين در روايات صادره، معصومين(ع) به توبه و اثرات آن بسيار سفارش كرده‌اند. توبه رجوع و اظهار ندامت از اعمال بد گذشته و تلاش در اصلاح عمل است و اگر با شرايط صحيح انجام گيرد، پذيرفته خواهد شد. هدف اصلي اين تحقيق بررسي جايگاه توبه در سقوط جرايم عليه امنيت ملي با تأكيد بر مجازات باغي از منظر فقهي و حقوقي و با ابزار تحقيق كتابخانه‌اي و روش توصيفي تحليلي است. به هر ‌حال توبه و سقوط مجازات در فقه و قانون مجازات اسلامي به‌عنوان وسيله‌اي براي تخفيف يا معافيت از مجازات، منوط به تحقق شرايط لازم است و هرگز نبايد به ابزاري براي فرار مجرم از چنگال عدالت تبديل شود.