تحديد حدود مناطق دريايي در پرتو قواعد عرفي

زمينه و هدف: حقوق بين الملل درياها بر شانه هاي استوار نظام قدرتمند عرف بين‌المللي كه به دفعات مورد استناد مراجع قضايي و داوري بين‌المللي بوده، بنا شده است. لذا بسيار ضروري بود كه در يك تحقيق جامع قواعد عرفي تحديد حدود مناطق دريايي كه در طي قرن هاي متمادي بارها دستخوش تغيير و دگرگوني بوده را مورد مطالعه قرار دهيم. نوشتار حاضر با نگاهي اجمالي به قواعد عرفي تحديد حدود مناطق دريايي به بررسي اين روند مي‌پردازد. مواد و روش‌ها: روش تحقيق در اين نوشتار، توصيفيتحليلي است. ملاحظات اخلاقي: ملاحظات اخلاقي مربوط به نگارش متون و نيز ارجاع‌دهي به منابع رعايت گرديد. يافته‌ها: حقوق بين الملل عرفي نقش مهمي در فرآيند تشكيل حقوق بين الملل درياها و شكل دهي به معيارهاي لازم براي ارزيابي قواعد آن داشته است. اصل مشترك بودن درياها، اقتدار ملي بر درياها، اصل آزادي درياها در قرون وسطي، قضاوت محاكم دريايي و نظرات حقوقي مراجع حل اختلافات دريايي، شواهدي بر عرفي بودن قواعد حاكم بر درياها است. نتيجه‌گيري: حقوق عرفي روش خاصي را براي تحديد حدود كه از نظر حقوقي لازم‌الاجراء و يا ايجادكننده وضعيت ممتاز نسبت به روش هاي ديگر باشد ارائه نكرده است.