پيش‌بيني شاخص‌هاي انطباق‌يابي بر اساس ابعاد انطباق‌پذيري مسير شغلي

هدف اين پژوهش، پيش‌بيني شاخص‌هاي انطباق‌يابي شامل اكتشاف، طرح‌ريزي، خودكارآمدي تصميم‌گيري و رفتارهاي شبكه‌سازي مسير شغلي بر اساس ابعاد انطباق‌پذيري مسير شغلي بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي و جامعۀ آماري شامل دانشجويان شهر اصفهان بود. از جامعۀ پژوهش نمونه‌اي با حجم 450 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم انتخاب شد. داده‌ها توسط مقياس‌هاي انطباق‌پذيري (Savickas Porfeli,2012)، اكتشاف (Stumpf, Colarelli Hartman, 1983)، طرح‌ريزي (Gould, 1979)، خودكارآمدي تصميم‌گيري (Betz, Klein Taylor, 1996) و رفتارهاي شبكه‌سازي (Forret Dougherty, 2001) مسير شغلي جمع‌آوري شد. يافته‌ها بر اساس نتايج تحليل رگرسيون گام‌به‌گام نشان داد كه از ميان ابعاد انطباق‌پذيري، ابعاد دغدغه، كنترل و اعتماد به‌طور معناداري قادر به تبيين 37 درصد از واريانس طرح‌ريزي بودند. دغدغه، اعتماد و كنجكاوي به‌طور معناداري قادر به تبيين 34 درصد از واريانس اكتشاف بودند. اعتماد و دغدغه، به‌طور معناداري 20 درصد از واريانس رفتارهاي شبكه‌سازي را تبيين نمودند. 55 درصد از واريانس خودكارآمدي تصميم‌گيري مسير شغلي نيز با كنترل، دغدغه و اعتماد پيش‌بيني شد. به‌طوركلي نتايج بيانگر اهميت انطباق‌پذيري مسير شغلي و ابعاد آن در پيش‌بيني شاخص‌هاي انطباق‌يابي شامل اكتشاف، طرح‌ريزي، خودكارآمدي تصميم‌گيري و رفتارهاي شبكه‌سازي مسير شغلي بود.