نقش دلبستگي به خدا و سلامت معنوي در پيش‌بيني خوش‌بيني دانش‌آموزان

اين پژوهش، با هدف نقش دلبستگي به خدا و سلامت معنوي در پيش‌بيني خوش‌بيني دانش‌آموزان دختر و پسر اجرا شد. روش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعة آماري، شامل كليه دانش‌آموزان دورة متوسطه در سال 95-1394 شهرستان جلفا بودند كه تعداد 200 نفر نمونه به روش تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار شامل پرسش‌نامه‌هاي دلبستگي به خدا، سلامت معنوي و خوش‌بيني بود كه با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه تحليل شد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه خوش‌بيني با نمره كلي سلامت معنوي ارتباط مثبت و معناداري دارد. اما با اجتناب از صميميت با خدا و اضطراب از طرد شدن از زيرمؤلفه‌هاي دلبستگي به خدا ارتباط معكوس دارد. نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه 54 درصد از واريانس خوش‌بيني به وسيلة سلامت معنوي و اجتناب از صميميت و اضطراب از طرد شدن از زيرمؤلفه‌هاي دلبستگي به خدا، تبيين مي‌شود.