تأخير در ازدواج جوانان و رابطة آن با آسيب هاي اجتماعي در استان اردبيل

امروزه به دلايل مختلف اقتصادي، سختگيري هاي بيش از حد جوانان، خانواده ها و غيره در امر ازدواج، سن ازدواج جوانان و ميزان تجرد آنها افزايش يافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأخير در ازدواج جوانان و رابطة آن با آسيب هاي اجتماعي در استان اردبيل انجام يافته است. پژوهش حاضر يك تحقيق همبستگي است و جامعه آماري آن، شامل تمامي دختر و پسر هاي مجرد 20سال به بالاي استان اردبيل و نمونه آماري شامل 422 نفر دختر و پسر (205 نفر پسر و 217 نفر دختر) كه به شيوة نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند، مي باشد. ابزاز اندازه گيري و سنجش اطلاعات، پرسشنامه هاي محقق ساخته "عامل تأخير در ازدواج" مي باشد. نتايج پژوهش نشان داد كه 1- بين گرايش جوانان به تجرد با اضطراب از عدم موفقيت در زندگي؛ ازدواج ناموفق يكي از اعضاي خانواده يا اطرافيان؛ سختگيريهاي والدين؛روابط دوستي با جنس ديگر رابطه مثبت و معني دار وجود دارد. 2- بين گرايش به تجرد آزمودني هاي شاغل و بيكار تفاوت معني دار به نفع آزمودني‌هاي بيكار وجود دارد.