ارزيابي مدل علي تحول رواني-معنوي جامعه دانشجويي با تأكيد بر بحران‌هاي انسان معاصر

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر ارزيابي مدل علي تحول رواني- معنوي جامعه دانشجويي باتوجه به بحران­هاي انسان معاصر است. روش تحقيق پيمايش و ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانشجويان دختر مقطع كارشناسي دانشگاه‌هاي قم در سال تحصيلي 1395-1396 بود. جامعه آماري 13353 نفـر و حجـم نمونه با استفاده از جـدول كرجسي و مورگـان تعـداد 320 نفـر برآورد شد. روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي و تمامي شركت‌كنندگان با سه آزمون تحول رواني – معنوي جان­يزرگي (1391)، اضطراب وجودي لـورنس و كاترينـا گـود ( 1974) و بحران وجودي احمدي و دستغيب (1373) مورد مطالعه قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد كه بين «تحول رواني - معنوي» و «اضطراب وجودي» رابطه معكوس (47/0-r=) ، بين «اضطراب وجودي» و «بحران وجودي» همبستگي مثبت معنادار در حد متوسط (64/0-r=) وجود دارد. علاوه بر اين، نتايج بيانگر آن است كه اضطراب وجودي از طريق سطح تحول رواني- معنوي مي­تواند تأثير غيرمستقيم بر بحران وجودي داشته باشد. بنابراين، مي توان افزايش سطح تحول رواني – معنوي يك عامل كليدي در كاهش اضطراب وجودي و بحران وجودي و درنتيجه ارتقاي سلامت روان به حساب آورد.

not abstract