واكاوي « حق تابعيت مهاجر » در فقه اهل بيت و قوانين حقوقي ايران و افغانستان

تابعيت مادر ساير حقوق شناخته مي شود و مهاجر در خوش بينانه ترين حالت از حداقل حقوق شناخته شده برخوردار مي شود. حال پرسش اين است كه حقوق تابعيت مهاجر از نظر فقه اهلبيت و حقوق ايران و افغانستان چگونه است؟ اين نگارش، در تبيين جايگاه حق بر تابعيت مهاجر و اثبات تابعيت ايماني در فقه اهلبيت مي كوشد و كاستيهاي موجود در حقوق ايران و افغانستان و فاصلۀ آن از فقه اهلبيت را دنبال مي كند. براساس دستاوردهاي اين پژوهش، فقه اهلبيت تابعيت ايماني را براي برخورداري از حقوق عادلانه كافي مي داند و تقدم تابعيت ملي طبق حقوق دو كشور، خلاف آموزه هاي فقه اهلبيت است. حقوق ايران و افغانستان اصل حق بر تابعيت مهاجر را پذيرفته ولي شرايط دشواري را وضع كرده اند. همچنين قوانين تابعيت افغانستان چه در اصل اعطاي تابعيت و چه در محدوديتهاي پس از دريافت آن، در مقايسه با قوانين ايران، وضعيت بهتري براي مهاجر دارد.