تبيين مؤلفه‌هاي آموزش چند فرهنگي و تحليل آن در محتواي كتب درسي تاريخ دوره متوسطه ايران

بدون عنوان

ه‍دف‌ پ‍ژوه‍ش‌ ح‍اض‍ر ب‍ررس‍ي‌ م‍ي‍زان‌ ت‍وج‍ه‌ ب‍ه‌ مؤلفه‌هاي آموزش چند فرهنگي در ك‍ت‍اب‌‌هاي درسي تاريخ دوره متوسطه ايران است. تحقيق به شيوه اسنادي و تحليل محتوي انجام شده است. ابتدا مؤلفه‌هاي آموزش چند فرهنگي به كمك روش تحليل اسنادي از متون نظري و سوابق پژوهشي احصاء و سپس ميزان توجه به اين مولفه‌ها تحليل محتوي شده است. جامعه پژوهشي شامل 4 عنوان كتاب درسي تاريخ دوره متوسطه (تاريخ ايران و جهان 1 و 2، تاريخ معاصر ايران و تاريخ شناسي) در سال تحصيلي 94-1393 مي‌باشد كه با توجه به ماهيت موضوع پژوهش و محدوديت جامعه آماري از نمونه گيري صرف نظر شده و كل جامعه آماري به عنوان نمونه در نظر گرفته شده اند. ابزار اندازه گيري سياهه تحليل محتوا بوده و نتايج پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي مورد بررسي و تحليل قرار گرفته اند. ع‍م‍ده‌ ت‍ري‍ن‌ ي‍اف‍ت‍ه‌‌هاي پ‍ژوه‍ش‌ بيانگر آن است كه: 1. در م‍ج‍م‍وع‌ 291 مرتبه به مؤلفه‌هاي آموزش چند فرهنگي توجه شده است كه ميزان فراواني و درصد آن در كتاب‌هاي درسي تاريخ ايران و جهان 1 و 2، تاريخ معاصر ايران و تاريخ شناسي به ترتيب 117 (2/40 %)، 57 (6/19 %)، 40 (7/13 %)، 77 (5/26 %) مي‌باشد. 2. در بين مؤلفه‌هاي آموزش چند فرهنگي بيشترين توجه به مؤلفه معرفي فرهنگ‌هاي مختلف به دانش آموزان در محتواي كتب درسي با 62 فراواني و 3/21 درصد و كمترين توجه به مؤلفه ايجاد زمينه درك متقابل از سير تحول فرهنگ‌هاي مختلف در محتواي كتب درسي با 2 فراواني و 7/0 درصد صورت گرفته است.

not abstract