همبستگي بين تعارض كار–خانواده و شادكامي در كادر پرستاري بيمارستان منتخب تامين اجتماعي شهر تهران

مقدمه: پرستاري از جمله مشاغلي است كه با مشكلات و عوامل تنش زاي فراواني در محيط كار و خانواده همراه است. هدف از انجام اين پژوهش تعيين همبستگي بين تعارض كار-خانواده و شادكامي در كادر پرستاري بيمارستان منتخب تامين اجتماعي مي‌باشد. روش كار: پژوهش حاضر از نوع توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه كادر پرستاري شاغل در يك بيمارستان منتخب تامين اجتماعي بود. 210 تن از كادر پرستاري با روش غير تصادفي و سهميه اي انتخاب شدند. در اين مطالعه از پرسشنامه جمعيت شناختي، مقياس تعارض كار-خانواده (Work-Family Conflict Scale) (WFCS) و پرسشنامه شادكامي آكسفورد (Oxford Happiness Questionnaire) (OHQ) كه داراي روايي و پايايي تاييد شده در مطالعات قبلي بود، استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري اس پي اس اس نسخه 24 تحليل شد. يافته ها: ميانگين نمره هاي تعارض كار - خانواده و شادكامي به ترتيب 39.89 و 118.62 گزارش شد. 52.6 درصد از كادر پرستاري شركت كننده در پژوهش داراي تعارض زياد بين كار و خانواده خود هستند. همبستگي شادكامي با متغير تعارض خانواده-كار معنادار و معكوس بود اما با متغير تعارض كار- خانواده معنادار نبود (P 0.05). نتيجه گيري: با توجه به همبستگي معنادار شادكامي با تعارض كار- خانواده، تمركز بيشتر بر كادر درمان بيمارستان‌ها و ايجاد محيط حمايتي مناسب جهت تقويت شادكامي توصيه مي شود.