نقش نگرش مديران مدارس نسبت ‌به مديريت دانش در كارايي آنان

بدون عنوان

تحقيق حاضر با هدف بررسي جايگاه مديريت دانش و رابطه آن با كارايي مديران مدارس راهنمايي(نظام قديم) شهر بيرجند انجام شده است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه مديران و كاركنان مدارس راهنمايي شهر بيرجند در سال 92-1391 به­ترتيب 17 و 93 نفر بودند. نمونه­گيري به شيوه سرشماري انجام شد. براي گرداوري داده­ها از دو پرسش­نامه سنجش مديريت دانش و كارايي مديران استفاده شده است. براي تحليل آماري داده­ها در سطح توصيفي از جداول فراواني، انحراف معيار، ميانگين و در سطح آمار استنباطي از آزمون ضريب همبستگي پيرسون، آزمون تي تك نمونه­اي، استفاده شده است. يافته­هاي پژوهش حاكي از آن بود كه بين نگرش مديران به مديريت دانش و مؤلفه­هاي آن(اجتماعي شدن، بروني سازي، دروني سازي وتركيب) رابطه معنادار و مثبتي وجود دارد. كارايي مديران نيز در سطح خوب ارزيابي شد. بين نگرش مديران نسبت به مديريت دانش وكارايي مديران، رابطه مثبت اما ضعيفي وجود داشت. بين خرده مقياس­هاي نگرش نسبت به مديريت دانش شامل برون سازي با اجتماعي شدن نيز همبستگي مثبت و معنا دار و بين متغيرهاي دروني سازي و اجتماعي شدن همبستگي مثبت و معنا‌داري وجود داشت، اما مؤلفه تركيب با هيچ­كدام از مولفه هاي مديريت دانش شامل اجتماعي شدن، بروني سازي و دروني سازي همبستگي معناداري نداشت. همچنين بين نمره كل متغير كارآيي با هيچ كدام از متغيرهاي مديريت دانش شامل اجتماعي شدن، دروني سازي، بروني سازي و تركيب رابطه معناداري مشاهده نشد.

not abstract